Luteina to barwnik roślinny należący do dobrze znanej grupy karotenoidów. Człowiek nie jest zdolny do syntezowania karotenoidów, więc ich obecność w tkankach ludzkich ma wyłącznie pochodzenie dietetyczne.
Luteina, obok β-karotenu, jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych karotenoidów w owocach i warzywach często spożywanych przez różne populacje. Występuje w wielu naturalnych produktach, w tym w brokułach, szpinaku, jarmużu, kukurydzy, pomarańczowej papryce, kiwi, winogronach, soku pomarańczowym, cukinii i kabaczku.
Dystrybucja luteiny wśród tkanek jest podobna do innych karotenoidów i jest przynajmniej częściowo określana przez gęstość receptorów LDL.
Luteina – zgodnie z literaturą naukową – wpływa zdrowie serca, chroni naszą skórę przed uszkodzeniami spowodowanymi przez promieniowanie UV i światło niebieskie, zmniejsza stres oksydacyjny i posiada właściwości przeciwzapalne oraz przeciwrakowe.
Toksyczność diety bogatej w luteinę (suplementacja aż 35 mg dziennie) została zbadana na szczurach i wyniki pokazują brak skutków ubocznych.
Antyoksydacyjne, przeciwzapalne właściwości i zdolność do absorpcji światła niebieskiego luteiny zapewniają jej wiele ochronnych ról w różnych chorobach skóry i oczu, szczególnie w AMD i zaćmach. Luteina stała się znana jako „witamina na oczy”, a jej spożycie dietetyczne jest ważne w utrzymaniu jej koncentracji w ludzkiej soczewce i siatkówce.
